Mahir Başpınar Şiirleri - Şair Mahir Baş ...

Dur bilmeyen deli gönlüm,
Yel savurur, taşa çalar.
Bahar yazı unutturur,
Güz görmeden kışa çalar.

Aklım ermez bu sevdaya,

Ne söylesem terslenirsin,
Hiç vicdanın yok mu senin?
Durduk yere herslenirsin,
Hiç vicdanın yok mu senin?

Bir tebessüm etsen yeter,

Kendi çalar kendi oynar,
Üçkâğıtçı bay hokkabaz
Vıkır vıkır içten kaynar,
Sanki demli çay hokkabaz

Azıyorsun günden güne,

Gece,
omzuma çöken yaşlı bir kuş gibi
sessizce bekliyor içimde.

Lambalar yanıyor sokaklarda
ama hiçbir ışık

İki devlet bir millet, aynı can aynı kandan,
Karanlık aydınlanır güneş doğunca tandan.
Seve seve geçeriz bu yolda biz de candan,
Azeri dediğimiz Türk’tür Türkün özüdür,
Turana giden yolda alınlarda yazıdır.

Bugün varsın yarın yoksun,
Ölmem sanma insanoğlu.
Sırtın kalın belki toksun,
Mülke kanma insanoğlu.

Bakılmadan kirpik kaşa,

Bir sürü palavra, bir sürü yalan,
Bu işe akıl sır ermiyor Usta.
Bir yanda soygun var, bir yanda talan,
Gidişat hiç ümit vermiyor Usta.

Kullar başka başka çıkar peşinde,

Tüm işleri bitirdik, gözü diktik kanala,
Akıl izan yitirdik, baka baka sanala.

KANALIMIZ AÇILINCA

Asırlardır hayalimiz,

Kendini dost sandırırlar
İçten içe yandırırlar
Dost görünen düşmanların
Yalan ile kandırırlar

Tatlı sözler dilden akar

İki bin yirmi üç, altı şubatta,
Çürüdü bir yanım sarılmaz gayrı.
Bir yanda Pazarcık, bir yan Elbistan,
Kapandı yolları varılmaz gayrı.

Yıkıldı Antep'le Maraş'ım derken,