Mahir Başpınar Şiirleri - Şair Mahir Baş ...

Umutlar bitse de hayattan yana,
Savmayı bilirdim anlayan olsa.
Temiz gönüllüyü bütün cihana,
Övmeyi bilirdim anlayan olsa.

Vazgeçmesi zorken tek bir öğünden,

Ölüm gitmese de, gitse de hoşa,
Eninde sonun da gelecek başa.
Sınav verdi varlık ile darlıkta
Bazen kolay bazen ise zorlukta
Yalnız ameliyle kalıp birlikte
Düştü yola gider Rabbine doğru.

Ağlıyorduk öldük diye doğarken,
O hayattan dokuz ayda koparken.
Ezelden kurulmuş bir düzen varken
Ses sen ol “helal”e haram mal katma
Gidersem ardımdan yasımı tutma.

Haykırdım gecenin karanlığına
Boşalttım içimi sözüm tükendi
Arşa yazdım sana olan sevdamı
Mürekkep kurudu yazım tükendi

Bulutlara suretini çizerim

Üstüme üstüme sağılan bulut,
Boşa celallenme dağılmışım ben.
Çakarken şimşekler, gürler iken gök,
Feryat figan edip bağırmışım ben.

Bu âlemi yürüyerek dolaştım,

Gurur ile şevkle hazla,
Atam senin izindeyiz.
Gün geçtikçe daha fazla,
Atam senin izindeyiz.

Sen bir devran, sen bir çağsın,

Kaynatam başıma bir bahçe sardı,
Görmediğim işi gördürdü bana.
Çalıştım didindim bitmedi derdi,
Kazmayı küreği kırdırdı bana.

Sevindim, bana da uğraş olacak.

Atiye adım atmayı
Sen öğrettin öğretmenim
Hayata değer katmayı
Sen öğrettin Öğretmenim

Okuması yazmasını

Önce salgın hastalık evlerden çıkamadık,
Eşi dostu unuttuk kimseye bakamadık.

Ardından deprem vurdu, daha da başkalaştık,
Kendimizi kaybettik fazlaca laçkalaştık.

Beni herkes tanır, canlara canım,
Ben olmasam, sen olmazsın, o olmaz.
Canlı damarında dolaşan kanım,
Ben olmasam, sen olmazsın, o olmaz.

Dünya üzerinde en çok ben varım,