Liman mıydın gemi mi

LİMAN MIYDIN, GEMİ Mİ?

Liman mıydın...

Yoksa gemi mi?

Ben hâlâ bunun cevabını arıyorum.

Çünkü sana her yaklaştığımda,

Bir sığınak buldum sandım.

Sonra bir baktım,

Açık denizlerin ortasında

Yapayalnız kalmışım.

Liman mıydın...

Yoksa gemi mi?

Ben seni,

Yorgun yüreğimin huzuru bildim.

Fırtınalar diner,

Dalgalar susar sandım.

Meğer en büyük fırtına,

Senin sessizliğinde kopuyormuş.

Bir ömür yol aldım sana doğru.

Her dalgayı aştım.

Her rüzgâra göğüs gerdim.

Her gece yıldızlara bakıp,

"Bir gün varacağım..."

Dedim.

Ama vardığım yerde,

Ne bir ışık vardı,

Ne de bana açılan bir iskele.

Liman mıydın...

Yoksa gemi mi?

Eğer limandıysan,

Neden sığınamadım sana?

Eğer gemiydin,

Neden beni almadan

Uzaklara açıldın?

Ben seni beklerken,

Sen hangi denizlerdeydin?

Hangi kıyılara uğradın?

Benim adımı

Hiç andın mı?

Yoksa ben,

Senin yolculuğunda

Uğranıp geçilen

Sessiz bir kıyı mıydım?

Geceler boyunca

Denizin sesini dinledim.

Her dalgada seni aradım.

Her martının kanadında,

Bir haber bekledim senden.

Ama gelen,

Yalnızca sessizlik oldu.

Ve sessizlik,

Bütün vedalardan daha ağırdı.

Bir gün,

Eski bir limana uğradım.

Pas tutmuş halatlar,

Sessiz iskeleler,

Yorgun kayıklar...

Hepsi bana seni anlattı.

Anladım ki,

Beklemek de

Deniz kadar derinmiş.

İnsan bazen,

Bir gemiyi değil,

Onun döneceğine dair umudu bekliyormuş.

Ben de,

O umudu bekledim.

Mevsimler geçti.

Dalgalar değişti.

Kıyılar eskidi.

Ama ben,

Aynı sahilde,

Aynı gökyüzünün altında,

Aynı özlemle bekledim.

Liman mıydın...

Yoksa gemi mi?

Belki de

Hiçbiri değildin.

Belki sen,

Benim ulaşamadığım

Bir ufuktun.

Yaklaştıkça uzaklaşan,

Sevdikçe çoğalan,

Sustukça içimde büyüyen...

Bir hayaldin.

Şimdi denize bakıyorum.

Artık senden bir gemi beklemiyorum.

Bir liman da aramıyorum.

Çünkü anladım...

İnsan,

En güvenli limanı

Kendi yüreğinde kurmalıymış.

Yoksa her gelen gemiye umut bağlar,

Her gidenin ardından

Biraz daha eksilirmiş.

Ve ben...

Sana kırgın değilim.

Sadece,

Bir liman sandığım yerde

Kaybolan bir yolcu oldum.

Belki bir gün,

Aynı denizin başka bir kıyısında

Yollarımız yeniden kesişir.

Sen bana,

"Bekledin mi?" diye sorarsın.

Ben de sessizce gülümserim.

Çünkü bazı bekleyişler,

Cevap almak için değil,

Sevmenin ne demek olduğunu öğrenmek içindir.

Bugün geriye dönüp baktığımda,

Şunu anlıyorum:

Sen liman da olsan,

Gemi de olsan,

Ben sana doğru yelken açarken

Kalbimi de bindirmiştim o yolculuğa.

Ve o kalp,

Hâlâ ufuk çizgisine bakıp,

Son bir kez fısıldıyor:

"Liman mıydın...
Yoksa ömrümden usulca geçip giden bir gemi mi?"

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ