Leylâ'nın Gözünden Şiiri - Yücel Özkü

LEYLÂ'NIN GÖZÜNDEN
Ey gönlümün kıblesi, sır benim, yâr benim.
Bakışında çoğalan bahârım.
Adını söyledikçe içimde açan gül,
Vuslat gülüm, bekleyiş gölgem.

Mey diye uzatılan hakikatten içtim ben,
Ne kadeh sarhoş etti ne de dem beni.
Bir nefesin değince çözülür bütün düğüm,
Sessizliğe yazılmış en derin kelâmım.

Arama uzaklarda, yol zaten içimdedir;
Bir adım aşka atsa bin kapı açılır.
Fânî gölgeler geçer, bâkî olan sevgidir;
Aynada gözlerine konan sabahım.

Gel, sözü susturalım; aşk kendi dilini bulsun.
Kalpler bir secde gibi aynı gökte doğrulsun.
Sen bana "gönül" de; ben sana "sonsuzluk".
Bir ömre sığmayan âmin benim.

YÜCEL ÖZKÜ
1 Ağustos 2026/00:31