Ne sen vardın ne de ben önceden
Her şeyin başladığı diyarı alemde
Bir bütün olamadık her diyarda zaten
Ne suskunluk, ne sesimiz ne de tenimizle
Yoruldum bir izin peşinden, yoruldum
Suskundum, yoruldukça duruldum
Artık ne sen Leyla ol ne de ben Mecnun
Öldüm ben, bir Leyla tarafından vuruldum
Kırlangıç sesi, ağacın nefesi, bir bütün
Bahardır bu sabah saatlerinde gelen
Ne sabah oldun bana ne de ben sana
Hepten bir sonbahar içinde büsbütün
Yoruldum bir izin peşinden, yoruldum
Suskundum, yoruldukça duruldum
Artık ne sen Leyla ol ne de ben Mecnun
Öldüm ben, bir Leyla tarafından vuruldum
Şimdi gitme zamanıdır, vakit dar desem
Bir öksürük nöbeti gibi ansızın sessizce
Kesilsem, ne sen konuşsan ne de ben
Bir hiçlik kalsa adım adım izlerimizde
Yoruldum bir izin peşinden, yoruldum
Suskundum, yoruldukça duruldum
Artık ne sen Leyla ol ne de ben Mecnun
Öldüm ben, bir Leyla tarafından vuruldum
Kayıt Tarihi : 17.04.2026 17:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!