Leila Monelli Şiirleri - Şair Leila Monelli

Tarif edebilir miydim
güneşin batarken
kızılımsı turuncusunu

peki ya ona bakarken
gözlerimin yanması

Hayatımın merceğinde
Batı ile Doğunun birleştiği noktada
hayat belirtisi olan
su dolu bardak
kalbimle aynı kaderi paylaşıyordu
Hücrelerimin içinde uyum içinde

Tam bir yıl susmaya
üç kala
Bil ki neden bilmem
Ama bazen özlüyorum

Sohbetini

Yıldızları saymak mı dedin?
unuttum ben o işleri...
yıldız işte....
elbise de çizilmiş ya da gökyüzünde
bir anlamı var mıydı sen olmadıktan sonra
bakakalırız sen oradan

Olması gerektiği,
toplumsal bilinçten oluşan korkular
ve ailenin bu konunun üstünde itinayla durmasıyla
oluşan güven sorunumu
çözmek isterken sana denk gelmem ne büyük hataydı sevdiğim.

o zaman yine yeniden
sıfırdan başlarcasına
aşık olmak lazım

aşk için, hayat için,
yaşayabilmek için

'Uygun'a bir kızgınlık mıydı bu benimki
yemesi içmesi uygun
oturması kalkması
o da
pek bir düzgün
bana yakışır

Önce gozlerim karardı
engin bir mavide yıldızlar belirdi sonra
kalbimde bandolar çalmaya başladı
ellerim titredi
beynim, ağzım uyusmaya başladı
seninle vals yapmak için

Sensiz olsam da
Seninim

Asıl yalan
yalanın içinde
yalan yalan içinde
doğru yalan ile sıvanınca

sırf kendimize inat