Leila Monelli Şiirleri - Şair Leila Monelli

Tekrara düşüyorsun
aynı kelimelere takılıp kalıyorsun
bildiğim tekrarlarla değil
yeni bir şey üreterek gel
bir kere olsa
şaşırt beni bebeğim

Bir nar attım havaya,
binlerce zerrecik yayıldı etrafa
kimi al, kimi aka dönüştü
gümüşi olanları da unutmamak gerek

Önce bereket yayıldı,

Memnun musun?
aklım sende
kalbim sen atarken
başkasıyla flört ettim
güzeldi..
özlemişim

Sevgilim,
bize uygun değilsiniz birbirinize diyorlar
Ne gördüler
Ne bildiler
Ne hissettiler

Artık olmamanın pek bir önemi yoktu
varlığın eskisinden ve etkisinden canlıydı

her yerde vardın
içimde feth ettiğin alan yetmezmiş gibi
aynadaki yansımamda

Büyümemiş bir küçük kız yaşıyor
şu büyümüş bedenimde

saflığını hiç yitirmemiş,
korkusuzca gülüyor
bazen üzülüyor

Notre Dame yanıyor
Aşk yanıyor
Güzel olan her şey yanıyor bu gece
Aşkım yanıyor
Kalbim lavlar püskürüyor
bir kaç yüzlük kule çöküyor

Senle bende
herşey tersine döndü
sanki ayaklar başa
baş ayaklara büründü
kadın erkek oldu yalvardı
erkek kadın oldu kaçtı

beni degersiz bulsan bile
beni yaşatmadan giderek öldürme
beni hücrelerinle doyur
hayat pinarından içir
Bende seni yaşat
sonra öldür ve öyle git...

Eskisinden daha uzak
gelecekten daha yakın
değilim

uzaklığın yakınlaştırdığı mesafedeyim