Leila Monelli Şiirleri - Şair Leila Monelli

Çocukluğun
çocukluğundaki her anın
korkuların,
hayallerin ve umitlerin
çocukluk duyguların
hayal kırıklıkların

Söyler misin
benim bu sarmasiktan farkım ne?
o benim çapamın darbelerinden
toprağa başka kökler salarak
hayatta tutunmaya çalışıyor
ben de senin aşkını

Ben artık aşksız yaşayacağım,
aşka da umidim kalmadı
sayende
boşver
sen masal yaz
belki kandırırsın

Elaya bakarak eriyordum
dünyam ve hayatımdı benim
kahve de
mutluluk, zeka ve keyif buluyordun.
Birleşince orada kayboluyorduk.
Ben başka bir şey görmezdim

Sınırsızca öperek
koklayarak, dokunarak
sev beni
Yaşat
sendeki beni
besle

Senle bende
herşey tersine döndü
sanki ayaklar başa
baş ayaklara büründü
kadın erkek oldu yalvardı
erkek kadın oldu kaçtı

Bir baba kızını öldürdü...

Bir baba kızını 17 yaşında
bir adamı sevdi diye öldürdü.

Kızını sevmeyen bir baba

Iki yolu vardı

Ya toplumun herkesi
ittiği yolda yürüyecek
bir aile kuracak
çocuk büyütecek

Şiirim ol
bir anda içimi talan eden
hayat boyu ağzımdan
düşmeyecek
dizeleri ver bana

Çok mu soğuk oralar
Issız, kalpsiz
Aşksız
Bensiz...

Üşüyor musun?