Leila Monelli Şiirleri - Şair Leila Monelli

Uyuyan güzel gibi
derin bir uykuya dalsam
sen gelene kadar uyanmasam
gelsen
beni derin uykudan
mutluluğa uyandırsan

Ben de artık
teninin bana değmediği her günde
kendimin kendi içinde
sınır dışı edilmiş multecisiyim

Parmaklarının arasında

Bu bana göre kısacık ömrümde
ki
başkasına göre bir fosille eşdeğer
bilirim ki hayat siyah ve beyaz değil
gölgeler vardır
bazen de pembeler

Güzellikle çirkinlik bir arada olmazmış,
ya da iyilikle kötülük müydü
istenmeyene zaten "sen bana fazlasın" denmez miydi?

Payıma düşen,
kokunu duyup, öpememek

Ya razı isem her şeye
artık teslim olduysam kadere
birliğe, aidiyete ve mücadeleye
Parçan olarak hayatı degistirmeye

Riski sevmesem
seni severmiydim ben
et ve kemiğinle gel
çıkar beni bu puslu aynadan
gel koynumda
etti kemik geçen saatler kur

Hayat ve yaşamı
yanmış bitmiş kul olmuş
birisine feda etmek ne acı
Robotun bile pili çıkartıp
ruh takmak harcı

Eski duvar saati bunca senelik yalnızlıktan sonra
eşini buldu
seneler sonra, sarkaçlarını aynı yönde
yan yana sallandırabilecekler
tik tak, tik tak

Diyecegim o ki
isminle ismim olamadan yanyana
beni sevdigini söylūyorsun
bu yalan dünyana
buyurmamı bekliyorsun

Yeterince sarhoş olduysak
Artık uyuma vakti

Uyumak ile ölmek eşdeğer miydi?!