Leila Monelli Şiirleri - Şair Leila Monelli

Bu sefer de deniz senin kılığına girmişti
med cezirler yavaş yavaş hızlandı
bacaklarımın arasında git geli,
sert, susamış ıslatmaya hazır...

Kendim için öyle büyük fikrim vardı ki
beni sevmeye mahkum olduğunu
düşünecek kadar
akılsız

oyunun bir parçası

Severdim son baharı
yaprağın sarısını,
sıcaktan kurtuluşumu
serinliğini
yağmurunu
kokusunu

Doğanın mucizesi,
ufak bir bebek,
uçan bir kelebek,
ve açan bir çiçek
kolaydır beni güldürmek

"Mutlu son yok" demişti bana
mutlu son ne olabilirdi ki
'son' ölüm değil miydi
son yerine
mutlu yaşamak
hayat denilen şey değil miydi

Yalanın bana değil kendineydi
Eski sevdan kalkanındı
riske girmeni engelleyen sigortandı

Oyunun bana değil herkeseydi
kızgınlığın da öyle

Tekrara düşüyorsun
aynı kelimelere takılıp kalıyorsun
bildiğim tekrarlarla değil
yeni bir şey üreterek gel
bir kere olsa
şaşırt beni bebeğim

Bir nar attım havaya,
binlerce zerrecik yayıldı etrafa
kimi al, kimi aka dönüştü
gümüşi olanları da unutmamak gerek

Önce bereket yayıldı,

Memnun musun?
aklım sende
kalbim sen atarken
başkasıyla flört ettim
güzeldi..
özlemişim

Sevgilim,
bize uygun değilsiniz birbirinize diyorlar
Ne gördüler
Ne bildiler
Ne hissettiler