Leila Monelli Şiirleri - Şair Leila Monelli

sonra bir gün
bir pazartesi
şu beraber iş için sabahladınız
pazarların ertesi
Bu sefer benim telefonum çalmış
denize bak

Her kaybediş
önce kabullenmeyi getirir
hiç kazanılmamış bir şey de kaybedilebilir
sonra matem başlar
bazen gerçek
çok acı vereceğinden

Birini sana aşık etmenin en kolay yoludur
onu rekabete sokmak
sessizce ben her an gidebilirim
gibi davranmak
rakip ve kaybetme korkusu
kazanmak arzusu ve hırs

Bize eşlik eden
bir martı sürüşüyle
yolculanmak
istediğim her şey
yanımdaymış gibi
engin deniz

Bu sefer de deniz senin kılığına girmişti
med cezirler yavaş yavaş hızlandı
bacaklarımın arasında git geli,
sert, susamış ıslatmaya hazır...

Kendim için öyle büyük fikrim vardı ki
beni sevmeye mahkum olduğunu
düşünecek kadar
akılsız

oyunun bir parçası

Severdim son baharı
yaprağın sarısını,
sıcaktan kurtuluşumu
serinliğini
yağmurunu
kokusunu

Doğanın mucizesi,
ufak bir bebek,
uçan bir kelebek,
ve açan bir çiçek
kolaydır beni güldürmek

"Mutlu son yok" demişti bana
mutlu son ne olabilirdi ki
'son' ölüm değil miydi
son yerine
mutlu yaşamak
hayat denilen şey değil miydi

Yalanın bana değil kendineydi
Eski sevdan kalkanındı
riske girmeni engelleyen sigortandı

Oyunun bana değil herkeseydi
kızgınlığın da öyle