Leila Monelli Şiirleri - Şair Leila Monelli

Dışarıda ağaçlar
secde ediyor doğaya
İçimde öncü depremler
beklenen dokuz şiddetinde
Yarılıyorum ikiye...

Eğer o sense
ben de bu

eğer ben değilken
sen de sen

Yatakta,
Ellerim belimde
senin yerine beni dolarcasına
hayalinle konuşurcasına
Sana ulaşmak için
şiir yazarcasına

Hayalin bile beni terk etmişken
belki de sen beni gitmekle suçluyordun
oysa ben gitmemiş arkamdan gelmeni beklemiştim
yanımda durmanı sahip çıkmanı istemiştim
yalandan değil gerçekten oynayalım dilemiştim
yalnızca sen ve ben kucaklaşmayı hayal etmiştim

Ölürdüm hayallerimle yaşamayı öğrenmeseydim
sadece hayallerim vardı bana dayanak olabilecek
çocuktum
sığınabileceğim bir tek onlar vardı

Şu an uyukladıģın o koltukta
Beni gör rüyanda

Dudak kenarındaki busemden sonra
bir tane de boynuna konduruyor olayım
kulağına 'Dikkat et' diye fısıldayayım

Kalemi günler öncesinden hazırlamıştım
notu da öyle,
bir anda satırlara dökülmüştü
ancak kitaptaki yerini almak için
bir kaç gün beklemek zorunda kalmıştı...

Güzel şeyler de oluyor
Evet evde ve tecritteyiz
biraz canımız sıkılıyor
ve çokça korkuyoruz
belirsizliğin yaratığı endişe

Biliyorum
Hiç ve herşey arasında sorun
Sende
arası ve ortası yok

Teslimiyet ve var oluş kavgası

Saatler ilerlemiş ve konudan konuya atlarken
konuşulmamış onca şey sırasını beklemek üzere
askıdaki yerininde sıralanırken,
yürekten çıkmak için acelesi olan
bekleyenin sırasını alırken...