Leila Monelli Şiirleri - Şair Leila Monelli

Eskisi gibi,
yine ofis pencerenin
altından geçerken
direk telefonun çaldıracak
ve pencerenin altından geçiyorum
diyeceğim sanki

Dost bildiklerim
seninde arkanda konuşmuştu bir ara
az kaldığını
sevgileri hak etmediğini soylemiskerdi
hikkayelerdeki gercekligi sorgukamis
yaralanmiş erkekligini oarayla satin aldigini belurtmislerdi

Çok büyük suçlar işleyen bize
Doğa babadan uyarı geldi;
eğer siz dikkat etmezseniz
beni, ağaçları, denizleri
öldürmeye teşebbüste
bulunmaya devam ederseniz

Sınıra yaklaşınca
biraz kendin için ağlarsın belki

ben de ölümlüymüşüm
diye idrak etmek
kolay değildir

Yorgunum,
biraz bıkkın,
umutsuz
ve sıkkın
biliyorum gitmem gerek
korkuyorum

Aşk;
Yazma artık bana şiir
Yok yaz yaz!

Üç git artık etrafımdan
Yok kal kal!

Uzun zaman sonraydı
dudaklarım tutkuyla dansı özlemişti
bir olurken bazen kaydolmayı
bazen de saklamayı
bir omuriliğin adetini saymayı
dilimin en uçtan diğer uca yolculuğu

Bir korkaklara
bir de yalancılara
kaçmak yakışıyor
onları izlerken
bana da
gülmek yakışıyor.

Burada olanları bilmezsin
ama bırak dudaklarının nemi olayım
elerini öpeyim de
hayat ver bana
o güzel elerinde tekrardan yeşert
kalbimdeki filizi

Karanlık bulutların sardığı
gri metalik günde
belirsizlik ve umutsuzlukla
puslanmış iklimde
yaklaşan fırtınanın habercisiymiş gibi
delirerek dans eden ağaçların arasında