Kurulmuş Teraziler Şiiri - Kasım Kobakçı

Kainatı tartmak için, kurulmuş teraziler,
Milim milim hesap yapar, şu titiz hendeseler,
Gramında aşk saklı durur, uçup gider seneler,
Ölçü bilim dediğin şey, dünyayı baştan eler.
*
Kumpasların çenesinde, incelirken kalınlık,
Mikrometre okuyunca, aydınlanır karanlık,
Santigratla Kelvin güler, aşktır ısı bir anlık,
Kusursuzluk arayışı, ruha şifa, bir sağlık.
*
Sarkaçların tiktağıyla, aydınlanır geceler,
Atomların titreşimi, hep zamanı belgeler,
Sıfır hata hevesiyle, çizilirken çemberler,
Işık hızı rehber olur, şaşmaz asla gölgeler.
*
Litre litre dökülürken, umut dolu balonlar,
Kilogramın gölgesinde, dengelenir o tonlar,
Kalibrasyon şöleninde, alkış tutar salonlar,
Kütlelerin şarkısıyla, coşku dolar peronlar.
*
Paskalların basıncıyla, şahlanıyor denizler,
Volt ve amper kucaklaşıp, yürekleri filizler,
Işık şiddeti artınca, aydınlanır tüm izler,
Formüllerin dansı başlar, saklı kalmaz o gizler.
*
Adaleti tartmak için, hassas mizan kurulur,
Hata payı sıfırlanıp, hakka doğru durulur,
Eksik ölçü verenlerin, divanına sorulur,
Ölçü bilim bahçesinde, sevgi böyle yoğrulur.
*
Kural mizan; santim santim, seninki tam, benim tam,
Lirik yolda hesap yapar, ne eksik var ne de gam,
Moleküller hece hece, şiir yazar muntazam,
Evrensel bir denkliktir bu, hesabımız muazzam.
*
Ölçü bilim ilmi güzel, titizlenir ustalar,
Laboratuvar içinde, aşkı arar hastalar,
Kainatı milim milim, dengeliyor yasalar,
Gafil olma kalibratör! Gönlü ölçmez tasalar!