Kurbanın olayım her baharına
Gönlüme su gibi dolan Türkiye’m
Her şeyin bir sevinç veriyor bana
Ezelden ebede kalan Türkiye’m
Ayrı bir tablosun şu kâinatta
Kaçırttırdı gurbet elden
Ne yaptımsa kâr etmedi
Gördüğüm nice güzelden
Hiçbirini yâr etmedi
Ne gün yüze güldü kader
Gülümserim şad olurum
Ben beni gördüğüm zaman
Huzur arar dert bulurum
Ben beni gördüğüm zaman
Hayallerim tek tek erir
Verdiğin kederlerinle,
Doluyorum,gözün aydın
Okuttuğun her nazara,
Geliyorum,gözün aydın
Böldün gönlü birden bine
Mecnun defterine Leyla yazmışlar
Hakikate giden yol arıyorum
Sevdama bir uzun mezar kazmışlar
Vuslatı gömecek çöl arıyorum
Çoktan kaybetmişim aşk servetimi
Hasretin yüreğimi attı uçurumlara
Gözlerin ömrünün yüz vuran siyahıdır
O güzel yüzün için düştüm bu durumlara
Gönlümü tutuşturan sensizliğin ahıdır
Huzurumun gururu gömüldü sığ kumlara
Yar derdimi dostlarıma pay ettim
Cümle âlem beni kahırsız sandı
Şu dilime efkârımı söylettim
Âlem beni vadem tehirsiz sandı
Rab sevdamı her an baş üstü tuttum
Bedeninin kalp gözünü
Kör eden sen değil miydin?
Katı hissin gam buzunu
Kar eden sen değil miydin?
Cürmünde yalan falları
Öyle bir çıkmazda kaldı ki devran
Hiçlikte tükendi asır mübarek
Her kapı önünde bekler bir hicran
Sanki beşer ah’a esir mübarek
Korku yalnızlığa savurur durur
Ahmet Kemal Yıldız’a
Öz olan her zaman aslına çeker
Aldanma hayale,düşe kardeşim
Hayat bir bahçedir,insan dert eker
Tutulur kör bahtın kışa kardeşim
-
Ahmet Kemal Yıldız
Tüm YorumlarÜstad derken kimi kastettiniz? Çok güzel şiirdi; teşekkür ederim...