Kürşad Yaşartürk Şiirleri - Şair Kürşad ...

Gül yüzünü resimlerde sundular
Ben yüzünü kalbe çizdim sevdiğim
Sevdasızlar hicran ile yandılar
Su oldum gölüne sızdım sevdiğim

Göz lütfünü güzelliğe gömerken

Kâinatın dünya penceresinden,
Ufka güneş doğar sen varsan orda
Cihan âleminin kül bulutundan,
Yere rahmet yağar sen varsan orda

Vücut ikliminde bir yaz belirir

Gökte yokluğuna ağlar melekler
Kâinat tutuşur sen yoksun diye
Her gece ahınla inler felekler
Bütün yazlar üşür sen yoksun diye

Yitik kalpler yollarına serilir

İstersen gel reddet istersen kabul
Alnıma yazılmış yazım seninle
Sanki yokluğunda çileye dönmüş
An be an bu yürek sızım seninle

Hasretin yoluma ezalar eker

Dünyada cevrimden bir parça görsen
Yanar tutuşurdun kader diyerek
En üstün duanı yanına koyar
Ağlardın ölsün bu keder diyerek

Aşk kuşu kapını çaldığı anda

Ey
Yanık dudaklarımın efkârlı türküsü
Ey
Baharımı taşıyan güzellik
Hasretin hasretimi bitirir
Bir iz bulsam senden yana

Her zaman her yerde anıyoruz da
Gerçekten sevgiyle yaşıyor muyuz?
Bu hazzı tadıyor sanıyoruz da
Gerçekten sevgiyle yaşıyor muyuz?

İyi,kötü diye düşünmeyerek

Her şeye yüreğin merceğiyle bak
Sahte duygulara kanarak bakma
Gerçeği ararsan ordadır mutlak
Ümidini kesip zül’e bırakma

Korkunun özünü bul hemen erit

Hayatın dayanılmaz bunca işkencesinde
Ölümlerle eğlenen tunç yürekli Türkleriz
Bestesi gurur olan ay bayrağın sesinde
Dilden dile söylenen tunç yürekli Türkleriz

Kalbimizden atmışız beşerin nefretini

Tut ki hiçbir şey yaşamadık,
Hayatımız yalandı,
Aşkımız da yalandı.

Sil hatırandaki o güzel günleri,
Çıkar hafızandan