Küllerimden doğuş Şiiri - Güven Tekin

Küllerimden Doğuş
​Ben kimsenin eliyle var olmadım,
Kimseye yük olmadan, çalışıp çabaladım.
Bu hayatta çok şeyi kaybettim belki,

Canım çok yandı, hâlâ yanıyor sızısı.
​İnsan yanınca yok olmuyor, değişiyor,
Ben de küllerimden yeniden doğacağım.
Yaralandım diye pes etmem, bilinsin,

Kalkarken kimseye yaslanmayacağım.
​Çünkü artık şunu çok iyi biliyorum;
Doğrulmak için cesaret gerek insana.
O güç, o cesaret bende fazlasıyla var,

İsteyen her şeyi başarır bu cihanda.
​Mutlu olmama kimse engel olamaz,
Yoluma taş koysalar da savaşacağım.
İstemeyenler, çekemeyenler olsa da,

Onlara rağmen dimdik ayakta kalacağım.
​Küllerimden tekrar doğup geleceğim,
Herkesi şaşırtıp, ters köşe yapacağım.
"Başaramaz" dedikleri ne varsa hayatta,

Sonuna dek gidip, hepsini başaracağım.
​Zirveye çıktığımda yüksekten bakmam,
Şimdi nasılsam, o gün de öyle kalırım.
Düştüğümde elimi tutanı asla bırakmam,
Günü gelir; herkes verdiğini geri alır.