Beni benden çalan vefasız yıllar
Yüzüme asılan çizgiler oldu
Yorgun düşen sonum ciğerden ağlar
Tek yoldaşım deliren dertler oldu
Acı var, gönülü acıtan keder
Bir zamanlar bir adam vardı.
Adı Recep, Yozgat'lıydı.
Adam gibi adamdı.
Deli dolu,insancıl;
barış ahlaklı,
dürüst imanlı,
Sevgi yücedir
Sevmesini bilen insanı yüceltir
Uzağı yakın eder
İnsanın yüreğinde yanan sevginin parlaklığı
mesafelerin kara lekesini siler.
Aydınlatır soğuk yüzleri,
Aldanmam dünyaya, şekli berbattır.
Sökülmüş cürmünü ona bıraktım.
Kazancım barıştır, inancım haktır
Savaşı, kavgayı sona bıraktım.
Sır değil; çekecek kutsanmış toprak
anıları olmayanlar bilmezler,
zaman içinde yaşanmış bir öyküsünün olabileceğini..
her anı farklı öyküler barındırsa da içinde
su misali akıp giden saatler karışmaz geçmişe, geleceğe...
Sevda deniz, sen bir balık
Aç yüzünü seni bulsun
Gördüm seni şu kalbimde
Taşkın sele benziyorsun
Akıp dursan derelerden
Bayramlar eskisi kadar tat vermiyor.
Nerede o kuş gibi öten cıvıl cıvıl çocuk sesleri...?
Nerede o bayramlık giysilerini giyinip sokaklarda,
şen kahkaha içinde şeker toplayan çocuklar...?
Çocuklar; "içim oyun, dışım savaş, düşüm barış" derken
Oysa şimdi;
Baktım o gözlerde dünya aşınmış
Ömür denen mabet kupkuru taşmış
Yaşamak bu değil hep senden çalmış
Solmuş o gül benzin beçere ana.
Dersin şu dizimde takadım yoktur
Yaşamak bir yolcu; bedelsiz yürür
Günler durgun bir su gibi dövünür
Peşim sıra bakma kem gözle ömür
Ne tarafa baksam bomboş bir dünya
Çürümüş bir mahsul, sarhoş bir rüya
Sana doğru koştuğumu
Ölü can mezardan gördü
Bir kuş gibi uçtuğumu
Gören karıncalar güldü
Açtım ufka giden kanat
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!