Kubbe-i Sayha Şiiri - Serhat Aygün Tüfekçi

Bir sayha düştü suya Mukaddes Buhara'dan,
Ruhum fırkatli çölde medet bekler sahradan.
Mücedded kan çıkar mı kabuk sarmış yaradan?
Elinden tutup çeksem şu bedbaht gezen sağı,
İlahi kandillerle görelim kutlu çağı.

Rabbim, ne güzel şehir, o yer ne şirin yerdi!
Dualar gökyüzünü yıldız gibi süslerdi.
Taşlar dile gelerek "Şad ol Yesevî!" derdi.
Yusuf'u imrendiren kapkaranlık kuyusu?
Yerde aslan inlerken, dalda kumru "hû hû"su?

Bahaeddin sofrası Hakk sebilinde akış,
Bir nokta-i nazarla maverâlara bakış.
Sır değil kalpte iman, Arş gölgesine varış,
Bir arşın kaleminden damlayan nakış olsam,
İmanlı bir gönülden ukbaya bakış olsam.

O Hârizmî gözlere billûrdan nuru koydu,
Buharî kitabıyla susamış ruhlar doydu.
İkinci cennet varsa işte Semerkand oydu!
"Dünyalar benim" diyen geçemez bu kapıdan,
Muhammed'e mest olan, o mukaddes tapudan.

Sen ki Belh diyarının kudretli padişahı,
Sen ki Allah yolunda yaktın cümle günahı.
Selam sana Ey Ethem, işte şahların şahı!
Nurdan bir taht veriyor bir nazenin iğneden,
Zühdün o sahrasında çağlayan nehirlerden.

Yalnız Yaradan verir böyle şanlı bir nizam,
Nizamülmülk eliyle Bağdat gibi intizam.
Ey Bişr, neden yürekler şimdi bomboş, böyle ham?
Çıplak ayaklarınla nurlandır alınları,
Sökülsün kalbimizden günah prangaları!

Kızıldeniz köpürür yol vermez okyanusa,
Bir küflü et parçası ve efsunlar tek yasa.
Kalksın yerden göklere Musa eliyle asa!
Sıradağlar eğilsin, kehkeşanlar açılsın,
Rabbim pak kullarına yıldızların saçılsın.

Ey sayha, düş önüme! Yollarım çıksın düze!
Nemrud'un alevinden güller saçılsın yüze.
Adımız yazılacak göklerde ölümsüze!
Bir yanda Habibullah, öbür yanda İbrahim!
Milletiyiz! Milleti! Çok şükür Yüce Rahim!

Bin asırlık hülya mı sayhalardan dinlerim!
Ben bir yitik tarihim, kubbelerden inlerim!

Serhat Aygün Tüfekçi