Al-i İmtihan Şiiri - Serhat Aygün Tüfekçi

(Birinci Bölüm)

Zamanın başka bir yön, bir menzilde aktığı,
Hayat tabakasının sonsuzluğa çıktığı,

Ne karanlık ne gündüz, nuranî olan yerde,
Bir ses geldi Allah'tan, duydu tüm melekler de:

"İnsan yaratacağım! İnsan yaratacağım!
Ruhumdan bir parçayı ruhuna katacağım."

Dünyadaki keşmekeş hâli gören melekler:
"Ya Rabbi, bunca zulme doymadı mı felekler?"

"Ey melekler, zihinden silin dünya pusunu,
Benden başka kim bilir bir şeyin doğrusunu?"

Ve Âdem yaratıldı cennetin köşesinde,
İblis ile melekler ubudiyet dersinde.

Onu gören melekler hayretle bakıyordu,
"Rabbimizin bu garip kulu nedir?" diyordu.

Kurumuş çamur gibi ses verir dokununca,
Sırr-ı ilahi nedir, yatan boylu boyunca?

Bir zaman nida geldi: "Cennettekiler, gelin!
Bu çamurun önünde secdelere eğilin."

Bunu duyan melekler emre amade gerek,
Hepsi secdeye gitti "Bu Allah'tan" diyerek.

O mahşerî grupta biri öylece durmuş,
Kafasının içinde bilmem kaç plan kurmuş.

"Ey cinlerin büyüğü, başın neden eğilmez?
Bu gururun kimedir,sen emri benden bilmez!"

"Nasıl secde ederim, koskocaman ermişim,
Kendimi beş yüz sene ibadete vermişim.

Alttaki cinnilerin tutuştular savaşa,
Yola getirmek için beni getirdin başa.

Cennetin her yerinde adım adım ben varım,
Şu balçıkla eş midir ettiğim dualarım?

Ve İblis lanetlenir en nihayet kudretten,
Giyer zillet tacını, kovularak cennetten.

"Yüce adaletinden mühletimi isterim,
Ne de olsa sonunda cehennem benim yerim!

Sana yeminler olsun, dünyaya ineceğim,
Nerede nefis varsa sırtına bineceğim.

'Bak ne güzel' diyerek, süsleyerek dünyayı,
Unutturup onlara Yaradan'ı, Mevlâ'yı.

Onların elleriyle hakkı devireceğim,
Âdemoğlunu sana karşı çevireceğim."

"Sen o cahil aklınla neyi yaptıracaksın?
Sana tabi olanı ancak saptıracaksın..."

(Birinci Bölüm Sonu)

Serhat Aygün Tüfekçi