Tarlalar, Sabanlar Sevdadan Kalan

bizim topraklarda aşkın tabiri
oğlan kızı sever kızsa hiç sevmez
sonra oğlan olur iş güç sahibi
baba evermeden rahat edemez.

ben bu kaderimi kabul etsem de
o ilk aşamayı geçiştirsem de
kolu komşu dili gezip tozsam da
ben buradan yolu böyle bulmuştum

kimseye bulaşma önüne bak ha
bu saz bu kemanla doymaz karnında
aman oğlum bitir okulunu da
baş göz olur bizde torun severiz

şivem mi kayboldu benim ne oldu
neden bu fikirsel akım şimdi mi?
insanlık tarihi? bir devrin sonu?
uzayda yerimiz? zaman kavramı?

sen insanlara artık etik hakkında
bir şey sorgulama evren hakkında
sen alt egolardan psikologlara
ne oldu şeftali çalan çocuğa

Mona roza dedim kime ne dedim.
Kafka mıydı gelen cemal emmi mi?
ne oldu okulun diye soran kim?
o toplum baskıcı toplum mu oldu.

biri var gözleri benim üstümde
bana bakmıyordu dedim geçtim de
günlerce yemekten kesildim işte
ana oğul ekmek bu mercimek de

gözlerini bir kez görmüştüm işte
ne haddime deyip geçiştirsem de
garip görüp şaştı herhal desem de
bir şarkı çalıyor hala içimde.

garibim bilmez ki nasıl konuşsun
köyden tanıdık da değil soruşsun
öyle yabancı ki öyle de masum
gel bu işi bilen birini bulak

lan yok deli misin merak etmiştir
ne olacak şimdi ne diyecen ki
tipin biraz tuhaf ondan bakmıştır.
o kız etrafında hiç gezdirmez ki

yana yana oldum ben çam çırası
okulda herkesin manken anası
herkes elit bir ben çam kozalağı
dedim garip gördü alaya aldı

gördüğüm yerlerden kaçtım vay ayı
sanarsın muhtarın bir deli tayı
gayrı zehir ettim bir bardak çayı
çıksam gitsem dedim yaktım contayı

gülüş vermiş bakış vermiş özenmiş
duruş vermiş bir gül vermişte vermiş
iyiden iyiye bende yerleşmiş
iş bul oku evlen dur hele şimdi

dedim deli oğlan yakma kendini
vardır bulursun sende bi dengini
ya sebeb olma hiç ya ziyan olma
kara sevda olma kaybet kendini

okul ders eş dostda gitti içimden
ondan mı kaçtım ben yoksa kendimden
şarkılar çalıyor hala içimden
dedim olur böyle geçer inceden

okul bitmedikçe dünyam da soldu
bağım bahçem köyüm zindanım oldu
okul duvarları o masum gözler
vicdan ettim gönlüm kördüğüm oldu

ama hala senin bakışların var
ruhumun içinde susturduğum ses
nefesimde bile Zeki Müren var
hani sevilmezdim neden var bu yas

kusurumu affet sustum toyluktan
kahrı bildiğimden ona sığındım
biraz sevilseydim senden önceden
ben serenatla af dilerdim senden