beynimizi içerden kuşatan
bir süpernova olabilir mi?
zamanla algılarımızı yutan
kaybettiren gerçekliğimizi
ve ya vahşet bir virüs mü?
İlyas'ı çocukluğundan tanıyorum iyi çocuk
ben bu İlyas'ta sanki gençliğimi görüyorum
Münevver için!
anlatınca deli diyorlar insanlar.
rüyalarımda görüyorum seni
bir şey var diyorum anlamıyorlar
yollara vuruyorum kendimi
kendimi senin gözlerinden
izlemeyi ve saymayı bırakamam
sekiz kulübe, on dört gardiyan...
dört gözetleme kulesi
ortalama iki metre tel var duvardan.
beni fark etti!
bizim lisede sırada bir gün. bir anı gibi...
yeni bir delilik yapmışımda sanki
tenefüs de bütün okul başıma toplandı
akıl verenler, gülenler, hayranlık duyanlar.
bu defa sende vardın. işin aslı
bu gizemli hallerim bu numaradan
bir çocuk koşuyor, geçiyor bahçelerden
dur diyorum oğlum! yere gelir kafan
biliyorsun insanları işte soğuk duvarlar
şiirden şairden güzellikten korkuyorlar
Nihat abi! bak yeminle kaçarım.
camı çerçeveyi de kırarım. dinle bi!
Abi! bira bari bırak
Nihat abi! abi!
Müslüm Gürses sahnesine gitmekti...
oopps! yine altın avı...
kasabasından ayrılmış bir atlı
hep karanlıkta yol aldı
Ehi amico... c'è Sabata, hai chiuso!
olamaz!
o mahalleye yeni gelmiştim
herkes bana bakıyor, kimlerdendim
çocuklar top oynuyor
gittim yanlarına tabi ki yine ben kaleye geçtim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!