Tatar Ali Şiiri - Alper Tunga 3

Ali Abi?
bir gün televizyon izliyorduk
annen, sen ve ben
hatırladın mı? oturuyorduk

Tatar Ramazan izleyince
'kalk gidiyoruz' demiştin
sebebine gelince ise...

bir kaç gün önce seni deli(!) diye
beni de bu daha çocuk diye
kahvehaneden kovan adamın evine
ve itinayla baktığı şeftali bahçesine
ve çaldığımız o ganimetlerle
poz kesmiştik herkese....
benim adım Tatar Ali! diyordun.

abi işte ben senden sonra da
takılı kaldım o Tatar damarında

gücüm yetmezse dalını kırdım.
sesim kısıksa eğer karşısında durdum
o lakabı bir vakit bana da taktılar
sayende gururla taşıdım

gidemem abi!

her yerde zorba ve çapsız birileri olur.
hep mazlumun ensesinde bir el olur.
kendisine olan emanete dahi masuma
her zaman el kaldıran biri olur.

görüp, fark edip, gitmektense
durup, burada yok olurcasına
çıkar ve menfaatlerden arınmış bir ruhla.

senden bana da miras kalan
eh! biraz şimdi kızmada...
neyse.... tamam tamam

Ali abi! ben gidemiyorum buradayım.

bu arada seninle de sohbet ediyorum.
fena mı?
ha! bir de... sen o mezarlıkta...
saklambaç oynuyorsun da
seni sobelememek için gelmiyorum
torpil geçiyorum sana anla.