Köyden kopuş Şiiri - Mihrimah Sultan

---

*1.*
Bir derenin şırıltısı ahenk vururken seda’ya,
Rüzgarın bazen naif sesi bazen eşlik eder duanın düzenine.
Ayak uydurlar.
Güneşin ısıtması da sıcaklık verir insana.

*2.*
Bir horozun ötüşü, tavuğun gıdaklaması,
Yumurtanın kahvaltıya hazır olması.
Salatalık, domates, fasulye, biber toplaması…
Hasadı, mutluluğuna değer.

*3.*
Toprağa dokunmak, bitkileri sulamak,
Emeğin döktüğün terin karşılığını almak.
Stresi atarsın, bedava psikolojik seans.
Doktora kolay uğramaz ayağın.

*4.*
Sebzelerin tazeliği, koparmak çıtırtısı,
Verdiğin emeğin mutluluğu bambaşka.
Var mı şehirde böyle mutluluk?
Yaşanması gelir burnuna mis gibi domates salçası.

*5.*
Ya ekeceksin, ya da gedoya mahkum kalırsın.
Tek ekimlik tohumla gelsin hastalıklar.
Bağı, bahçeyi bir ev için sattılar.
Nerede kaldı baba ocağı?
Emek verdiği tarlası gitti yabancıya.
Türkiye’min toprak parçası, kime kimlere sattığını bilmeden verdiler.

*6.*
Bir mal uğruna kan dökülmüş toprakları,
Göz kırpmadan verdiler.
Baba yadigarı tarlaları,
Köyler sıra ev oldu, tanınmaz oldu.
Gurbetçiye yabancı oldu burası.

*7.*
Köylü olmak lüks, şehirli olmak çile oldu.
Sokaklar tehlikeli, sandık bir telefona inandık.
Çocukları betonlara mahkum yaptık,
Oyun bilmeyen, basit çocuklar yaptık.

*8.*
Söyleyin şimdi, nerede bizim yakan topumuz,
Köşe kapmaca mı, ip atlamamız?
Eğitim, medeniyet diyen kişiler,
Çocuk öldüren birey yetiştirdiler.

*9.*
Güven duyulan okul yuvası oldu bize,
Gidemediğimiz korku yuvası.
Her şehirde bir haber merakı oldu bize:
Okul dehşet korkuları.

*10.*
Eğitime vurdular balta.
İnternet uşakları… Nasıl bir çağa geldik?
Korku dolu anları akıl almıyor.
Bu oyunları yapanları, zarar verir sinir sistemi yapısı, anlayın artık.
Bize zararlı, durdurun bu yeni sosyal medyayı.