Bir denizim belkide Şiiri - Mihrimah Sultan

Gök maviydi, deniz mavi;
Kalbimin rengi pembeydi.
İçimde bir çocuk gizliydi,
Bazen masumlaşan, bazen hırçın bir dalga gibiydi.

Belki de deniz feneriydi aklım,
Teknelerime ışık tutan.
Balıklar hücrelerimde, bedenimde dolaşan,
Denizde; belki de deniz kadar derin.

Deniz kadar gizemli. Yosun tutar kıyılarım,
Dertlenince atar deniz istemediğim nesneleri
Dışarı, vurur kıyıya. Benden olmayan
Kötü duygular. Kucaklar beni rüzgâr.

Anne şefkati kadar, bazen durgun, bazen eser;
Dalgayı coşturan, seni neşelendiren.
Balinalar arkadaşımdır belki de,
Yunuslar da dostundur.