Köşe Başındaki Yaşlı Ağaç

Köşe başındaki yaşlı ağacım ben

Hani o herkesin gördüğü, kimsesin fark etmediği

Yılların gizlediği iyiliğin ve kötülüğün belki de tek tanığı

Nicelerinin acı içinde can çekiştiğini gördüm

Niceleri bana yaslanıp da verdi son nefeslerini

Gördüm!.. Toprak kanlarını emdi, zaman da canlarını

O geçmek bilmeyen uzun saatleri de kazıdım hafızama

Gece ve gündüz nice âşıklar da bende buluştu gizlice

Göz bile kırpmadan sevgi dolu bakışlarını gölgeme sığdırdılar

Sarılıp müzik diye dinlediler, yapraklarımın rüzgârla dansını

Yürekleri dağlayan ayrılıklar da gördüm yanı başımda

Gözyaşları döküp diz çöktüler gölgemde çaresizce

Yıllar sonra da aynı gözler yine uğradı bana

Kimi bittiği yerde acısından kurtulmak için geldi

Kimi de gölgeme sakladığı mutluluk kırıntılarını bulmaya...

Yağmurlar, fırtınalar, yazlar ve kışlar da uğradı bana

Dallarıma farklı kuşlar kondu, rüzgârlar yapraklarımı savurdu

Herkesin, her şeyin, yolların, şehrin değiştiği bu yerde

Ben hâlâ sokağın aynı köşesinde, aynı göğe bakıyorum