Başkalarının karanlıklarına ortak olmayı bırak artık!..
Masumiyetle arandaki mesafe geri dönülemez olmasın!..
Yanlışa gelen her davet, bir yenisine götürür seni
Çoğunu göremezsin, kendi canın yanmadıkça
Aynalar kalbe sinmiş kirin tortusunu göstermez
Suya da yansımaz, ruhun taşıdığı günah yükü
Kötülüğü insanoğlu doğurdu, sonrakiler de büyüttü
Şeytan sadece günahından tiksinmeyen ortaktı
Yalan vaatleri, acı gerçekliğin sağlam temeline dayandırdı
İnsanların kimisi kendini kandırdığı gibi zanneder görüneni
Varır üstüne masum olanın nedenlere sığdırarak kötü niyetini
İyisi mi vazgeç her kötülüğe şeytanı ortak etmekten!..
Dumanı iblise yoracağına, kıvılcımı başlatan ellerine bak!..
Zehir kusar da insan, yediğinde içtiğinde yoktur o
Başkalarına cehennemi yaşatarak, cennetini kuramazsın!..
Bir gün sen de yorulursun iyiliğe mesafeli durmaktan
Kayıt Tarihi : 24.02.2026 18:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!