Nerede bir balon görsem
çocukluğum uçar gökyüzüne
Hep hatırlarım,
ayrılırken ağlamıştım son sözüne...
Oysa mutsuzluk önsözüymüş hayatın.
Sana olan öfkem
ay ile beyaz karasında
Hasretim,
evladını kaybetmiş bir annenin yürek yarasında
Nasıl bir sevdadır bu
Seni beklerken ben
Sigarayı üç pakete hasreti ayyuka çıkardım
Rakıyla şarapla ıstırapla yıkandım
Aklıma her gelişinde ciğerlerim söküldü yerinden
Nefes alamadım, tıkandım...
Gözlüğünü bulamayan bir ihtiyar gibi
muhtaçtım sana
Hep olmayacak yerlerde aradım
Oysa başımın üstündeydi yerin
Sahra çölünde gölgen olayım
Yağmurlarda şemsiyen
Var mı benim kadar seni önemseyen
Daha nasıl anlatsam...
Yüzyıl sonra dokunsalar yaramıza sızımız dinmez
Yine de şiir okuyarak büyüyen insan kötülük nedir bilmez...
Sana en büyük bedduam
Bir gün evlatların yatsın cennet bahçesi dizlerine,
saçlarını okşarken
Kabul ediyorum
Sen eşsiz birisin, ama bensiz!
Gel benim eşim ol,
eş anlamlı olalım...
Çok şey sunamam belki ama
Hüzün Tanrısı demiş ki mutluluk hayali kurana
"Çile bende/n ne çilersen"
Yağmur çiselemiş sonra
Her yere hasret damlamış.
Özlem İsyan etmiş
vefa vefasızlığa ağlamış
Şimdi dertlerden kaçıp uykuya sığınsam
tüm sevdiklerim kabuslarımda boğulur!
Güneş doğsa, artık uyanayım desem
Sabahın bekareti
gözlerimi açınca bozulur!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!