Kirli geceye sığınmış masum yalnızlığım
Batır beni karanlığın suyuna
Güneşi yıka
Şeytan makyaj yapmış
Melek görülmeyen hayalet
Geçmişteki aşkların
tüm sevgi sözcüklerini taradım
Senin şiir olduğunu unutup
kağıt kalem aradım
Sonra durup düşündüm
Bir yar var biliyorum
göremiyorum
Bir yol var görüyorum
gidemiyorum
Bir gül var elimde
veremiyorum
Sakıza gücü yetmeyen
ama umutları çikolata
Fakir çocukların dizlerinde yarayım...
Tarafıyım mutsuzlukların
Kim kaybetse ondan yanayım
Bugün Pazar
Ve ben azalıyorum azar azar
Sanki doğduğumda değmiş mutluluğuma nazar
Veda edenlerin dilinin ucundaki hızar
Çatlamış yüreğimden her gece vicdanıma sızar
Gönlü zengin sevgililerin
aşka engel fakir ülkesinde
mağdur edilmiş hayalleri
Baktıkça bakmak isteyen gözler
Battıkça batan umutlar
Ve mutluluğa dair ödenemeyecek
Meyhanede ağlıyorum sevdiğime
Tabağımda annesinden ayrılmış,
az pişmiş kuzu
En çok ben merhametliyim
Bak hiç önemsemiyorum,
garsonun getirmeyi unuttuğu tuzu!
Şiir hastanesinin acil servisinde
gönlü yaralı bir Şair
Kolunda Kelebeklerle dolu serum şişesi
çektiği acılar yalnızlığa dair.
Sorsan gıkı çıkmaz kimdir faili
Aşka başka bakanların bataklığıdır masumiyet
Şeytan makyaj yapar
Melek görünmeyen hayalet
Sevmenin cılkını çıkaranların kaderidir
Sevildiğini sanmak en büyük cehalet!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!