Artık öyle yabancıyım ki masumiyete
Merhametime iltica etsem
yüreğim kabul etmez
Bendeki bir sevdaya,
sendeki bin ömür yetmez.
Yüreğimden hasret akar
gözlerimden yaş
Çıkıp gelsen uzaklardan
sarsa bir telaş
Sana tekrar vurulsam
Kim elini uzatsa kalbimizde taşıyoruz
Oysa çoktan unutulduk işte
Her giden yara bıraktı
biz hala hatıraları kaşıyoruz...
Kendi gözyaşlarımızda boğulduk,
Aşk bu
Tıpkı deniz gibi
Ucu bucağı yok
Ya sevilip serilip mutlu yaşıyorsun
ya da ruhuna vuruyor yalnızlık dalgaları
Peşinden koştuğumuzdan beri
sevdalarda yetimiz
Oysa sadece mutluluktu niyetimiz
Anladık ki ödesek de bitmeyecek diyetimiz
Yüzyıllardır aşk tek
Suratsız, suretsiz ilişkiler içinde
Çokluğun hiç'inde
Rakıya su katılmamış biçimde yalnızım...
Çünkü
Aklımda değil,
hala aslımdasın!
Ateşi keşfettim
adım adım gittiğinde
Ağladığımda suyu
Mutsuzluk ne derin bir kuyu
değişmiyorsa kimsenin huyu
Her aşk biraz eksiltirmiş insanı
Alnımızda durur mıh gibi
mutsuzluğun karası
Çoban düşünür
Filozof susar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!