Kokunda Başlar Gurbet Şiiri - Yücel Özkü

KOKUNDA BAŞLAR GURBET
Bir gün çöker sessizlik yüreğime,
Sarılmadığım omzun içimi yoklar derinden.
Adını anmasa da dilim,
Kokun dolaşır her nefesimde.

Meğer gurbet uzak yollar değilmiş;
Dokunamadığın tenin sızısıymış.
Bir hatıranın gölgesinde üşür insan;
Özlemek, büyüyen bir yangınmış.

Varlığın fark edilmez;
Yokluğun gecelere mühür vurur.
İnsan, ayrılıkla öğrenir:
Kıymet, hasretin koynunda büyür.

İşte o zaman anlarsın gerçeği:
Sevda, kavuşmaktan ibaret değildir.
Sarılamadığın bir bedenin kokusu,
İnsanın yüreğinde ömür boyu süren gurbettir.

YÜCEL ÖZKÜ
30 Haziran 2026/20:28