Kış Öyküleri V Şiiri - Ahmet Hani

Auuuuuuuu...
Auuuuu...uu...

Bir gölge,
gecenin karanlığında
koştu;

Ses,
derenin en ucunda
durdu.

Gözleri,
karın gözkapakları altında
iki kor parçasıydı.

Yalnız kurt,
soğuğun kokusunu
dağın iliklerine dek
çekti.

Vadi,
ulumayla ve rüzgârla
dolup taştı.

Auuuuuuuu...
Auuuuu...uu...

Huuuuuuu...uu...

Gecenin kül rengi,
dağın yamacından
derenin en derinine dek
serilmişti.

Sürü,
ağılda,
yeşil otların düşüne
dalmıştı.

Ocak,
usulca
soluk alıyordu;

Çaydanlık,
huzurun fokurtusuyla,
buharı
ahşap tavana
bırakıyordu.

Çoban,
sessizce,
ateşin yanında
oturuyordu.

Gözkapakları,
uykuyu
geri itiyordu.

Elleri,
barut
ve kış
kokuyordu.