Kırsal Masalı Şiiri - Kasım Kobakçı

Kap kalemini kağıdını,
Kop ulaş kırsalıma,
Dolaştırayım kankamı
Hanemi incele, gör ovamı.

Kaydet hemen kankam,
Asrımızın, kırsal masalını,
Seyreyle ileride, ırmak çağlar,
Aşağısında, tüm bebeler hoplar.

Sunayım bizzat, tatlı erik tattırayım,
Motoruma zıpla, muhiti turlatayım,
Sözlerimi, aynen karala kankam,
Asri, şahane kırsal masalı kurgulansın.

Benden, pulluk manda beklersin,
Şu asra, bunlar durdu zannedersin,
Asrımızın kırsalı, böyledir kankam,
Aşırı derecede, tükenip bitmezsin.

Getir ajandanı, yerleş yamacın beline,
Tut tükenmezini, korkusuzca karala,
Bölge, son asrın kırsalıdır diye söyle,
Kavuştur getir, aileni evladını.

Orada bizzat, görkemli sofra donatayım,
Fakat aklından çıkarma şahsımızı, ekle o sayfalara,
Sual edene, muazzam güncel kırsal masalını fısılda.