Kırmızı Şiiri - Fruze Özge

kimseye anlatamıyorum. anlamazlar çünkü
işte bu yüzden çok kez aynı
köşeyi dönüp tekrar sana bakıyorum

ne kadar da mutlusun oysa
ve şiirle kurgulanmış gece nöbetlerinden
geçiyor dünya

bu yüzden zaten kimse de anlamıyor
birçok kadını aynı anda sevebiliyorsun
sevişebiliyorsun da aynı zamanda

birçok kadın birçok göğüs
demek senin için
böyle yırtıcı yabani bir hayvanı
taşıyorsun cebinde

geceden kalma bir utancı eseleyip yüzüme
veriyorsun, sonra elime
parmaklarım daha bir uzuyor
saçlarım daha bir gür dökülüyor sokağa
bu yüzden

sabahları her tokam kaybolduğunda
dağılan saçlarım da isyanda
ve her yok oluşumda
göğüs uçlarımdan yakalıyor beni tanrı

hayır, anlamıyorsun ,ucuz bir elbise "cuk" diye
oturduğunda üstüme
inatla bir taşla seviştim aslında

o gün sana sarıldığımda da
inanmak bu dedim
öyle
inandım sana

üç kere kırmızı sağdım ellerinden
o rüküş gecede
tam beş saat boyunca,
kırmızı bir çizgiyi büyüttüm durdum içimde
damarlarımdaki nehir de
böyle aktı işte

hayır, daha önce hiç anlatmadım sana
bir çağ yanlışıyım ben
sen de zaten her duyduğuna
inanmazsın
belki o yüzden çok kızgın
ve soluğum sana

anla işte bütün o kırmızılar süslerken tenini
bir kedi daima dış kapıdan girer içeri
arka kapılar insanlar içindir
bu yüzden de, en çok
ve en son sırtımı
dönmemi hatırlıyorsun yüzüne

anla işte, kısır bir döngüyü öldürdü
o ilk günün sevinci
bu şiiri de uydurmadım biliyorsun.

Fruze Özge