Kırk Kuş Şiiri - Aykut Kınay

Kırk katırla kırk kütük çektim,
Ayağımın altında tahta kurdu.
Bir adımda yere çarptı başım.
Döndüm dereye, düşe atladım.

Benekli pulları gözümü yaktı.
Dilime dolandı koca solucan.
Seslendi katır, kahkaha bastı.
Kara söğüt ağacına sarıldım.

Daldan kopardım yeşil elmayı,
Lokma değdi, kaval çaldı özüm.
Kondu tepeme o kınalı Hüma;
Bindim, uçtuk eşikten ötelere.

Baktım, katır uyumuş nöbette,
Kütükler yığılmış ocağa sessiz.
Açtım çuvaldan avuçla tohum,
Döktüm içime; kırk kuş saçıldı.