Kırılan kalpler Şiiri - Serhan Bey

Yıkılırmış bir günde en güzel hayaller
Sen çırpınırken kıymetini bilmeyen eller
Ömrünü adadığın o mağrur gözler
Ölmeden seni bir mezara taş eyler

Kendinden başka dayanacağın ne var
Kuş oldu gitti bütün umutlar
Eskimiş bir mendil gibi kullanıp attılar
Anlamını yitirdi yaşadığın tüm anılar

Dönüp bakıyorum mazideki beni
Sevginin gözlerimi kör ettiğini
Görememişim görmem gerekenleri
İnsan zorda tanıyor sevdiklerini

Düştüm arkamda duranım olmadı
Bir ömür seninleyim diyenler kalmadı
Verdiğim emekler bir kenarda kaldı
Yoruldum savaşacak gücüm kalmadı

Sizin olsun göz koyduğunuz dünyalık güzellikler
Bana artık üç beş dost yeter
Servetimdir en zorda koyduğum karekter
Sizin size yaptığınız size yeter

Ben düşmanıma yapmadım böyle kahpeliği
Düşünmüyorum bunu hakettiğimi
Sustum kimseye göstermedim hissettiğimi
Aramadım kaldıramazsın söyleyeceklerimi

Sayende çaya şeker atmayı bıraktım
Şimdi kadehime bir tek buz atarım
Ben artık sadece kendime yanarım
Yoruldum kırıldı kolum kanadım

Doldum kimseye anlatamıyorum derdimi
Yeniden aldım elime kalemimi
Kimse bilmesede yazdıklarımın kıymetini
Birgün anlayan olur elbet BAİN'İ