Kırık Sevinçler Şiiri - Seyrani Göl

Hafif bir sızıyla yansa da yüreğim
Yine yürürüm kendi içimde,
Her adımda biraz daha büyür,
Kırıldığım yerlerden sızan ışıklar.

Hayat, eksilen yerlerimizden tamamlar bizi,
Öğretir sabretmenin gizli yanını;
Ve bazen en büyük sevinç
En sessiz acıların ardından gelir.

Gecenin koynunda saklıdır çoğu umut,
Karanlığa alışınca görür gözler;
Bir yıldızın bile ne büyük teselli olduğunu
Ancak bir çıkmazda olduğu zaman anlar insan.

Kendime sorduğum sorularda
Bulurum bazen en dürüst cevabı;
Bir kalp, sevinci taşımayı da hüznü taşımayı da
Aynı incelikle öğrendiğinde güçlenir.

Ve sabah,
kırık bir camın kıyısındaki çiğ damlası gibi
utangaç bir çocuk gibi doğar içime;
ama yine de parlar,
yine de anlatır yaşamanın güzelliğini.

Çünkü her hüzün,
yeni bir sevincin habercisidir belki de,
yalnızca zamanı gelirken
biraz gecikir, biraz saklanır,
ama asla yoldan dönmez.
S.GÖL