Kırgın Kalem Şiirleri - Şair Kırgın Kalem

Senden sonra neyi sevdiğimi değil,
neyi sevmeyeceğimi öğrendim.
Yalnız ne istediğimi de değil,
neye bir daha düşmeyeceğimi biliyorum.

Kalbime kapanmayı değil,

AŞK METAFORU
Güneş ağaca hayattır;
ama sıcağıyla kavurduğu yaprağı bilmez.
Ağaç da güneşe muhtaçtır;
kökleri için yanan yaprağı görmez.

kaybolmuş yılların
mecnuni rüyasından
kurtuluşumu kutlayacağım
hüzünlü ve sensiz.
neşem bulunmayacak;
varsın talan olsun.

Bilmiyorum…
Bitse de gitsek istiyorum bazen, nedensiz.
Ne travma var içimde, ne de delilik,
ama bu ev, bu kapı, bu cam, bu balkon
“artık git” der gibi.
Sıkıldım değil…

''

Bir tıfl-ı bîgünahım senin yanında,
Bezm-i elestte de buluştuk mu hiç?
Didelerine bakıp gülüyorum da,
Nûr-ı sîmân ile hemhal olduk mu hiç?

Oysa ki herkes kazanılmayı bekliyor.
Biz ki kazanmaya çalışan taraftayız.

Bırak gitsinler.
Ses etme yüreğim...
Onlar yanlış yerde

Yan yana gelince
imlası bozulan
kimyası tutmayan ama
anlamını bulan
iki ayrı kelimeyiz.

Her şey geçip gidiyor da
içimde hiçbir şey geçmiyor.
Zaman su gibi akıyormuş;
aksın, umurumda değil.

Ben her gün geç kalmışlıkların içinde,

Ayaklarımın altından
ne şehirler aktı.
Bense onurla seyrettim
kendi can verişimi.

Bir sevgi nasıl yaşar,

Bir şiir yazacağım,
şöyle yemyeşil bahçeli,
uçurtmaların uçtuğu,
çocukların koştuğu,
aşkta bile savaşların
barınmadığı bir şiir