Ayaklarımın altından
ne şehirler aktı.
Bense onurla seyrettim
kendi can verişimi.
Bir sevgi nasıl yaşar,
bir gurur nasıl ölür?
Bir gün yolun düşerse
uğra bu kente de gör;
Bir aşk uğruna sevdiğim,
ne sevinçler yaktığımı
Ne geride onur kaldı,
ne de bir gurur taşıyan
karanlıklar içinde uyuyan
Bir umudum kaldı,
sokak lambaları gibi
ışığı kendi gölgesinde
yaşayan.
Kalan ne varsa
yaşadı sokaklarında.
Bir gün yolun düşerse,
Parklarında yürü,
kaldırımlarına otur,
banklarına bak
taşlarına sor beni
caddelerinde yürürken
ne kavgalar ettiğimi.
anlatsın isterdim
nasıl can çekiştiğimi.
Bilsem bir gecenin kenarında
beni düşündüğünü,
bilsem dualarını
yağmura kattığını,
bilsem bir köşe başında
yoluma baktığını
yakardım bu şehri
yine gözlerine.
yakardım gururu
Bir umut yaşardı,
Ben hâlâ geleceksin diye
bu şehirde bekliyorum.
Unuttuğun gözlerimle
yoluna sapıyorum.
Kalabalığın içinde
seni hâlâ arıyorum.
Uyutmuyor onurum.
Azaldıkça umudum
Gururumu çok özlüyorum.
yoruldum sevdiğim yoruldum
artık yaşatamıyorum.
Bir kere de sen caddelerime uğra,
geçtiğim yollardan geç.
Bir kere de sen yürü sokağımda,
kaldırımlarına otur, dinle
ağaçların rüzgârdaki fısıltısını.
Bir kere de sen hissettir;
“Gidemedim, geldim.” de.
“Çok özledim” diye
kapımı çal.
Öldür gururunu,
Bir kere de sen yaşat.
Bir tutam sevgi
can versin benim yerime
Kenan Sevinç
X: Kirginkalemm
X: Kensvnc
Kayıt Tarihi : 6.06.2026 21:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!