Bezmi Elest Şiiri - Kırgın Kalem

''

Bir tıfl-ı bîgünahım senin yanında,
Bezm-i elestte de buluştuk mu hiç?
Didelerine bakıp gülüyorum da,
Nûr-ı sîmân ile hemhal olduk mu hiç?

Mülk-i cihanda ayaz bir güzüm,
Gurbetin koynunda solar hep yüzüm.
Aşk-ı derûnumu fâş eyler hâlin,
Bezm-i elestte de buluştuk mu hiç?

Dehrin cefasını çektim de durdum,
Sabrın dergâhında bir ömür sustum.
Hicran kâkülün beni, gülüp sarmalar,
Levh-i Mahfuz’da biz yazıldık mı hiç?

Rûh-ı revânımız geçmez güzelden,
Bâkî bir sevdayla yandım ezelden.
Mir’ât-ı kalbe bak, düştü o yüzün,
Vuslat-ı yâr ile savruldun mu hiç?

Issız sokakların gurbetiyim ben,
Şu garip şehrin hep külfetiyim ben.
Hüsn-i hayalinin nöbetindeyim,
Bu gurbet bektaşa dönüşmez mi hiç?

Uzat ellerini ey güzel yüzlüm,
Bâkî sevda ile yanar bu gönlüm.
Aşkın dâlânından, aşkın nârından,
Kâtip-i kaderden kaçılır mı hiç?

Kenan Sevinç

X: Kirginkalemm
X: Kensvnc

''