Saatler kollarda birer figüran,
kalbin atışıyla ölçülür zaman.
Duygularla nefes verirken insan,
neyi anlatır akrep ile yelkovan?
Kalpte atar zamanla bir ahenk;
Seni unutmak için çaba sarf etmiyorum artık.
Konuştuğumuz saatlere uğramıyorum,
buluştuğumuz caddeleri düşünmüyorum.
Hayalini karşıma alıp konuşmuyorum.
Anılar dizilip karşıma geçmiyor,
Doğru zaman dedikleri bir şey var hani…
Doğru zaman?
Neydi bu lanet olası?
Vaktinde gelmesi istenen ne varsa.
Örneğin;
Yüz devrân dönse de hilâfıma,
Beklenen sen değilsin artık;
Münzevî kalır bundan böyle nefsim,
Varlığın da bir, yokluğun da bir...
Gönlüm alıştı bu nîm-bîdâr hâle,
Çiçekler hep sessizdir;
açarlar, solarlar,
küserler, kırılırlar…
Ne hiçbir şeyden haberi vardır,
ne yaşadıklarını dile getirirler;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!