Kimliğim
Bana "asla" diyenlerin kurduğu,
Kırık dökük bir krallıkta değilim artık.
Benim krallığım;
Çocuklarımın gülen yüzü,
Sayfalarca biriken mürekkebim,
Ve asla eskimeyen kalemimin ucunda.
Zemheriyi yaşatanlara inat,
Baharı saçlarımda değil,
Yazdığım her cümlede taşıyorum.
Bana "vazgeç" diyenlere bakma;
Ben, benden geriye kalanlarla,
Benden sonraya kalsın diye
Kendi efsanemi yazıyorum.
Şimdi söyleyin;
Hangi kış,
Bir annenin şefkatiyle
Ve bir şairin inadıyla yazılan
Bu satırları dondurabilir?
Ben,
Gözde Demirtaş Karhan.
Varlığım;
Kelimelerimle mühürlü...
Kayıt Tarihi : 27.06.2026 13:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hayat bazen bize 'asla' dedirten engeller çıkarır; bir dönem o 'asla'ların kurduğu, kırık dökük krallıklarda kendimi kaybolmuş hissettim. Ancak sonra anladım ki, benim gerçek krallığım başkalarının kuralları değil; evlatlarımın gülüşü ve kalemin ucundaki özgürlüğümdü. Bir yanımda anneliğin sonsuz şefkati, diğer yanımda ruhumu besleyen kelimelerim; bu şiir, bana 'vazgeç' dediklerinde, aksine kendi efsanemi yazmaya karar verdiğim anların bir yansımasıdır. Kışın soğuğunu üzerimize çekenlere inat, baharı kendi cümlelerimde sakladım. Ben, Gözde Demirtaş Karhan; bu satırlarla benden sonraya kalacak bir iz bırakıyor ve varlığımı kelimelerimle mühürlüyorum... (Siz kendi hikayenizi nasıl yazıyorsunuz? )
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!