Kendine Gel Biraz Şiiri - Sami Demirkol

Ne demişti o şanlı Nebi,
Salâttan çalandır harami.
Sana çok mu uzak şu cami?
Dur hele kendine gel biraz,
Bitersin yoksa namaz niyaz.

Yolu yolumuzdur ebeden,
Feda olsun hem ruh hem beden.
Son nefese ölüm gelmeden,
Dur hele kendine gel biraz,
Boşa geçti ömür, geçti yaz.

Hakkın bürhanı hem güneşi,
Hidayetin bulunmaz eşi.
Kurtulur yaşayan o beşi,
Dur hele kendine gel biraz,
Yanar insanda yoksa niyaz.

En büyük önder kurtarıcı,
Rehber, lider odur baştacı.
Uymayanı bekler çok acı,
Dur hele kendine gel biraz,
Hayat fanidir, neden bu naz?

Son vakit şimdi ahir zaman,
İç içe geçmiş gerçek yalan.
Ne çıkar yoksa onda iman?
Dur hele kendine gel biraz,
Uyma nefsine, çaldırma saz.

Korkup iste, dile utangaç,
Boynun büküp Rabbine el aç.
Cümlemiz her an O’na muhtaç,
Dur hele kendine gel biraz,
Amel defterin olsun beyaz.

İman hep ışıktır dünyana,
Ağla seherde yana yana.
Bunlar ibrettir anlayana,
Dur hele kendine gel biraz,
Bunca sözler sana çok mu az?

– Samimi