Keşke Şiiri - Hikmet Metin Çavdar

Artık ne bir keşke var dilimin ucunda,
Ne de yarım kalmış bir hikâye hissi.
Çünkü anladım kimse vazgeçilmez değil,
Ve en çok da insan kendine yetmeli.

Keşkelerimiz çoğaldıkça
İyikiler sessizce geri çekilir,
Bir köşede tozlanır hatıralar
Ve biz, geç kalmışlığın gölgesinde yürürüz.

Her keşke bir yarım kalmış cümle,
Bir adım atılmamış yol demektir;
İçimizde büyür susturulmuş cesaret
Ve suskunluk en ağır pişmanlıktır.

Oysa iyi ki dediğimiz anlar
Küçük bir ışık gibi yanar içimizde,
Azsa eğer, karanlık büyür
Ve hayat, eksik bir hikâyeye döner.

Zaman sorar bir gün ansızın:
Ne yaptın sana verilenlerle?
Cevap veremeyince insan
Anlar ki en büyük kayıp, yaşanmamış olanlardır.

Biriktirdiklerin değil sadece
Ertelendiklerin de yazılır ömrüne;
Ve eğer keşkeler ağır basıyorsa
Hayat, sessizce senden alacağını almıştır.

Ama hâlâ nefes varsa içinde
Bir iyi ki daha yazabilirsin kaderine
Çünkü en derin pişmanlık bile
Geç kalınmış bir başlangıcın habercisidir.