Hey! kara paranın gölgesinde dolaşan zübükler.
Hep göz yaşı toplamak mı işiniz.
Halâ mı insafınız uyanmadı uykusuzluğundan?
Hala mı uyur gezer vicdanınız?
Gezersiniz alın teri kokusundan uzakta.
Ben senin kulunum yeter bu gurur
Beni başkasına kul etme yarab
Bir yoldaşım var kalbimde durur
Onu benden alıp dul etme yarab
Ve ben
Güneşin doğduğu yere koşarken,
Sen İdaalerine inat,
Karanlıklarda geziniyorsun yalın ayak.
Sönmüş bir yıldızın
uykusuzluğunu siper edip kendine,
Onlar karanlığı yorgan edip kendilerine,
Uykuya dalmışlar güneşin gölgesinde.
Gün boyun bükerken semaya,
Uyanmadılar hala.
Masallar afyon, ninniler deniz vurgunu;
Tatlı vaatlerin yalancı beşiğinde.
Her bakışın bin kıvılcım kalbimde;
Yanarım yaktığın ateşe beni.
Küle dönmem, dönsende küle sen.
Tutarım bir yıldızın ucundan,
Öylece uyurum yok oluşuna.
Yaşamak, özgürce yansıtmaksa düşüncelerini, haykırın karanlıklara çeksinler güneşimizden ellerini. Bilsinler yakarız gölgeleri aydınlanır gün yüzü görmeyen mahzenleri.
Su vermekse niyetin uyanışlara, gerek yok göreceliğine hayatın. Sen, sen ol sus payını harcama çaresizliğine. Sen sen ol bırakma kendini rüyaların kaygan zeminine. Sen, sen ol senden bir damlayı büyüt ve yakıver meşaleni karanlığın matemine.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!