İhtimalin güzel, seni anlatmak zor.
Güz`e aşık olmuş bir leyleğim ben.
Sürüden kopmuş, divane olmuşum ben.
Yalnızlık sokağıma kuru yapraklar düşerken,
korkmadan seni beklemek epey zor.
sarmaşık koridorumu sardı
salyangozu izliyorum, gülüyorum
ateşime odun atan gecelerimi süzüyorum
bilmiyorum kadın, ben de bilmiyorum
ağlayacak mıyım yoksa gülecek miyim
ne söyleyeceğim sana bu şiirde
soyutla somutun bir olduğu mekanlar
hem yakıp hem üşüten bir vakit
saatler saatlerdir hareketsiz
güneş çoktan kayboldu
anılar adamdaydı şüphesiz
ne yeni bir yıl
ne de devrimler
ısıtmayacak soğuk evleri
ne aşkın muptelaları unutacak hüsranı
ne botlarımla yürüdüğüm sokaklar çiçeklenecek
ne attığım slogan yeşerecek kentimin betonlarına
kaldırım taşları anladı seni ne kadar sevdiğimi
duvarlar anladı
dağlar dile geldi, -yapma- yakardı
bir senin anlayacağını düşünürdüm
bir, sen anlamadın
bir senden böylesine koptum
Dört bir yandan sarıldı gölgeler
Her sokak başında ayrı bir acı
Sabahtan beri kuruyup giden sevgiler
Her evde ayrı bir çağrı
Betondandır belki, yollarımızda yüreğimizde
Boğazım yanmış, düğümler küllenmiş içerime
Sesini duysam korkudan fırlayacak ruhum
Fevkalade sularda yüzerde kaybolurum
Kolundan tutsam, yıldızlara göz atsak
Eşsiz bakışların yıldızları kaydırdı
Gülümsedin! Bak, bir çiçek daha açtı.
hamaylım bir hakiki çıngıraklı yılan
kendi satrancımda piyonum ilk feda edilen
yepyeni tanımlar yaratıyorum kaybolanlara
tanrım senden tanrı olmasam da
aynaların söylemeye utanır
işitmez, görmez oldum
aşık idim enkaz oldum
ellerin yıkarmışçasına koca evrenimi
seni tanımak için cenneti bilmeli
vakit uzamaz padişahınsa ferman
korkma, bana günah işleyebilirsin
tanrım seni cehenneme nasıl atsın
sen cehennemi gül bahçesi yaparsın
tanrı fark etti
ibreti alem olsun dedi,
göğe bin parçanı yerleştirdi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!