KENDİNE GİDEN YOL
Bir gün içimdeki koşu dinse diyorum,
Yollara usulca karışırım belki.
Ufkumda beni bekleyen yollar var,
Adımı sessizce çağıran.
Bir istasyonda bırakırım yükümü,
Rüzgâra emanet ederim yorgunluğumu.
Kimsenin beni tanımadığı bir yerde,
Yeniden dinlerim kendi sesimi.
Aslında bir kaçış değildir içimdeki bu hâl,
Biraz uzaklaşmak isterim gürültüden.
Kendime çıkan bir yol bulsam,
Yüreğimi yeniden toplarım içimden.
Ve bir gün dönersem yine,
Gözlerimde dingin bir gökyüzü olur.
Çünkü insan bazen uzaklara değil,
Kendine vardığında yolculuğunu tamamlar.
YÜCEL ÖZKÜ
27 Haziran 2026/01:08
Kayıt Tarihi : 4.09.2026 13:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!