KENDİNDEN UZAK
Bazen gitmek ister insan;
Ne bir adres arar
Ne de bir yol bilir.
Yalnız, içindeki yükü
Sessizliğe bırakmak ister.
Geçmişe dönse
Kırık aynalarda çoğalır yüzü.
Her hatıra,
İçine işleyen derin bir sızı olur.
Sonra anlar ki
Asıl yolculuk ne geçmişedir
Ne de geleceğe...
İnsan en çok,
Kendinden uzak düştüğünde kaybolur.
Ve bazen
Aranan varılacak bir yer değildir.
Yürekte yeniden filizlenen
Bir tutam huzurdur.
YÜCEL ÖZKÜ
4 Temmuz 2026/22:30
Kayıt Tarihi : 7.07.2026 12:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!