Kendimi Anlatmak Şiiri - Mustafa Alp

bir ömür geçti de gönlüm dolmadı,
her gülen yüz bana dost olmadı.
içimde kopanı kimse sormadı,
kendimi anlatmak zormuş be agop.

yollar yürüdüm ben gece boyunca,
dertler dizildi hep omzum boyunca.
bir çift göz aradım ömür boyunca,
kendimi anlatmak zormuş be agop.

her insan görünür dıştan insana,
kim bilir ne saklar kırık zamana.
bir hançer gizlenmiş nice lisana,
kendimi anlatmak zormuş be agop.

kadehler devirdim sensiz gecede,
yalnızlık büyüdü ince hecede.
bir ben ağlıyordum şu koskoca yerde,
kendimi anlatmak zormuş be agop.

ne dostlar tanıdım yüzü gülerek,
içimdeki yangın kaldı büyüyerek.
ben hep sustukça onlar bilerek,
yaramı kanattı zormuş be agop.

bir garip kuş oldum gurbet dalında,
rüzgarlar savurdu ömrün yolunda.
adım unutuldu dünya malında,
kendimi anlatmak zormuş be agop.

aşk diye sarıldım nice yalana,
geceler arkadaş oldu sigara dumanına.
bir ömür sığındım kuru duvara,
kendimi anlatmak zormuş be agop.

kimine göre ben deli divane,
kimine göre suskun bir virane.
oysa içimdeydi başka bir hane,
kapısı kapanmış zormuş be agop.

zaman geçip gider kum misaliyle,
insan tükenirmiş kendi haliyle.
bir çift söz yetermiş bazen kalple,
ama derdini anlatmak zormuş be agop.

saki ver kadehi gece uzasın,
yalnızlık içimde biraz sızasın.
şu fani dünyanın yükü azalsın,
kendimi anlatmak zormuş be agop.

bir gün göç edersem sessizce burdan,
ne bir iz kalacak kırık gururdan.
belki bir şiirim düşer dudaktan,
bir adam yaşamış. dersin be agop.

ve şimdi sorarsan neden sustun sen?
çünkü herkes anlamıyor içten.
insan bazen yorulur gerçekten.
kendimi anlatmak zormuş be agop.

✍️