Bir gün oturdum, karşıma aldım kendimi,
bir değil, birkaç kişi gibiydik sanki,
her biri başka bir yerden bakıyor,
aynı hayatı farklı anlatıyordu.
Genç olan itiraz etti hemen,
her şeyi dar buldu, eksik buldu,
diğeri susturmaya çalıştı onu,
daha temkinli, daha hesaplıydı.
En uzakta duran ise güldü,
ikisinin de acele ettiğini söyledi,
sözleri ağır geldi,
hava birden gerildi.
Araya girmek istedim,
ama kimse yer vermedi bana,
anladım ki bazen
insan kendi içinde bile fazlalık.
Kayıt Tarihi : 30.03.2026 21:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
