Kenan Güç Şiirleri Şiirleri - Şair Kenan ...

Anne
Bu sana bu sana ilk ve son mektubumdur
Bu satırları okursan bil ki
Her kelimem bir kırık kalp,
Her nefesim sensizliğin sızısıdır.

Annemin elleri hep yara iziydi,
parmak uçlarında kırık bir kaderin haritası.
Küçükken utanırdım o ellerden,
okul kapısında başımı eğerdim,
arkadaşlarım görmesin diye
ellerimi cebime saklardım,

Kederlerimi sonbahar yapraklarına yazsam,
Geçer mi hasretin güzelim,
Taş bassam kanayan bağrıma,
Alsam tüm yaralarını, kanasam hayat suyunda
Dolar mı gözlerim, ıslanır mı sevda yolunda
Hazan bir türküdür gözlerin,

Ben Anadolu'yum;
1071 yılı sabahı toprakla filizlendim,
Önce başak tanesiydim
Bir asır verimli topraklarda harmanlanarak buğday oldum
Ekmeğini paylaşmak için bir dost arayan,
Yağmurun ardından kokan toprağı damarlarında hisseden,

Ben karanlıktan korkuyorum anne…
Işığı sönen odalardan değil,
İçimde büyüyen sessizlikten ürküyorum.
Gece çökünce kalbime,
Bir çocuk gibi titriyor adım,
Adımı çağıracak sesin yokluğunda kayboluyorum.

Küçük bir kasabanın kenarında doğdum.
Sokak lambaları ile büyüdüm.
Bütün oyunlarım yarım,
Bütün rüyalarım karanlıktı.
Bana güler misin dediler!
Ama içimde hep bir yağmur vardı.

Küçük bir kasabanın kenarında doğdum.
Sokak lambaları ile büyüdüm.
Bütün oyunlarım yarım,
Bütün rüyalarım karanlıktı.
Bana güler misin dediler!
Ama içimde hep bir yağmur vardı.

Ey baba…
Bu satırları okursan bil ki
Her kelimesi bir yara,
Her noktası bir gözyaşıdır
Ben senin sesine hasret büyüdüm,

Geceler taş kesildi yüreğime baba, bir kalbin yarasından tuz bastım kanayan ağrılarıma, bir kalbin yarasından öğrendim insanın en çok sevdiği yerden sınandığını ve en derin uçurumların gözle görünmediğini.

Geceler taş kesildi yüreğime baba, bir kalbin yarasından içime çöken karanlığı büyüttüm, bir kalbin yarasından anladım ki susmak bazen bağırmaktan daha ağır bir çığlıkmış göğe yükselen.

Geceler taş kesildi yüreğime baba, bir kalbin yarasından çocukluğumu gömdüm ıssız avlulara, bir kalbin yarasından öğrendim dizlerim kanarken ayağa kalkmayı ve kimse görmezken içten içe ölmeyi.

Hiç bırakmadı sevgin beni,
Ellerim ellerinde bir umut,
Seni düşündükçe papatya dikiyorum,
Elimin değdiği yere
Yüreğimde çıplak nefesin,
Nakış nakış işliyor her bir zerreme