Ben Anadolu'yum;
1071 yılı sabahı toprakla filizlendim,
Önce başak tanesiydim
Bir asır verimli topraklarda harmanlanarak buğday oldum
Ekmeğini paylaşmak için bir dost arayan,
Yağmurun ardından kokan toprağı damarlarında hisseden,
Ben karanlıktan korkuyorum anne…
Işığı sönen odalardan değil,
İçimde büyüyen sessizlikten ürküyorum.
Gece çökünce kalbime,
Bir çocuk gibi titriyor adım,
Adımı çağıracak sesin yokluğunda kayboluyorum.
Küçük bir kasabanın kenarında doğdum.
Sokak lambaları ile büyüdüm.
Bütün oyunlarım yarım,
Bütün rüyalarım karanlıktı.
Bana güler misin dediler!
Ama içimde hep bir yağmur vardı.
Küçük bir kasabanın kenarında doğdum.
Sokak lambaları ile büyüdüm.
Bütün oyunlarım yarım,
Bütün rüyalarım karanlıktı.
Bana güler misin dediler!
Ama içimde hep bir yağmur vardı.
Ben seni çok sevdim;
Sendeki beni, bendeki seni sevdim
Dudaklarım aşk ateşinde kavrulurken,
İçtiğim bir yudum su gibi,
Gözlerim yüreğinin kıyılarına nadasa dururken,
Açan bahar gibi,
Ey baba…
Bu satırları okursan bil ki
Her kelimesi bir yara,
Her noktası bir gözyaşıdır
Ben senin sesine hasret büyüdüm,
Hiç bırakmadı sevgin beni,
Ellerim ellerinde bir umut,
Seni düşündükçe papatya dikiyorum,
Elimin değdiği yere
Yüreğimde çıplak nefesin,
Nakış nakış işliyor her bir zerreme
Bugün dardayım
Acılarımın mıhlanıp sevgime oturduğu saatlerdir
Köşe başında mendili kan tutmuş celladın elinden
Bir kahpelik düştü yere, duyar mısın hengameleri
Koşuşturmalar, bağrışmalar, yedi mevsimin ayazı gibi
İçimde kan revan duygular,
ÇOK YORGUNUM ANNE
çok yorgunum anne, kanadımı kırdılar,
acının ortasında sessizliğimle kaldım bir başıma,
gölgeler omzuma çöktü, sabrımın ipleri tek tek koptu,
hangi sevda dalını kırıp da gittiğini hatırlıyor musun dilemma,
acılar denizinde boğuluyorum, gün gün batıyorsun yüreğime,
nasıl bir kıyametsin sen dilemma…
Bir adın var, bir de sustuğun yerler,
her suskunluğun içimde yeni bir enkaz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!