Buruktur yüreğim...
dalmışken gözlerim
bir soğuk maziye;
yarım kalır vedalar
ve içim,
kanar yine içimde...
Bir şehir saklıydı düşümde;
saatlerin pas tuttuğu,
aynaların yaşlanmayı unuttuğu...
Sokaklarım vardı benim o şehirde;
düşmenin dizleri incitmediği,
Ruhum bedenime sığmaz,
Bedenim ruhuma...
Soluduğum doyurmaz içimi,
Ve nefesim ölüm gibi;
Her an avucumda,
Değişiyor çoğu şey uzak olunca,
Mesafeler işin espirisi,
yalanı belki de..
Ama uzak olan, kaybolan
Ne maddidir, ne de manevi...
Çünkü bir haddi vardır,
Karanlığa büründü ömrüm...
Doğan güne değil,
Ölen ruhumadır artık uyanışım...
###############
Katilim olmaya amade,
Tepemdedir yine celladım...
Öyle bir yaşam ki
Gün dünden uzak;
Öyle bir yaşam ki
Gün yarından umutsuz...
Öyle bir yoksulluk ki
Özlemindir
Nakış nakış işlenmiş şehrin
bir mavi deniz özlemi,
çocuksu hüzünleridir beni esir alan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!